Wtorkowa sesja na światowych giełdach towarowych przyniosła wyraźne rozwarstwienie nastrojów, w którym ceny kukurydzy odegrały szczególną rolę jako jedyny europejski bastion stabilności. Podczas gdy za oceanem giełda w Chicago (CBOT) kontynuowała głęboką wyprzedaż, europejski parkiet Euronext (MATIF) dla kukurydzy zdołał przeciwstawić się temu trendowi. W tym samym czasie ceny zbóż (w tym ceny pszenicy) oraz ceny rzepaku znajdowały się pod silną presją spadkową.
Rynek kukurydzy wyróżnia się jako odosobniona wyspa siły w tym okresie, podczas gdy pszenica i rzepak notują zniżki:
Kukurydza: Zbiory kukurydzy dobiegają końca w najpóźniejszych regionach (m.in. na wybrzeżu Kanału La Manche oraz we wschodniej Francji), a skupujący z niecierpliwością wyczekują ostatnich dostaw, by ocenić ostateczny bilans tej „zapowiadanej katastrofy”. Listopadowy kontrakt 2026 na Euronext, zbliżając się do wygaśnięcia, ponownie zbliżył się do psychologicznego progu 300 €/t. Krajowy francuski surowiec wykazuje rekordowe różnice cenowe względem innych pochodzeń (zarówno w Europie, jak i na świecie), co ma na celu ograniczenie popytu i wymuszenie importu.
Pszenica: Mimo atrakcyjności cenowej w paszówce, europejska pszenica pozostaje pod silną presją podaży. Korzystna dynamika eksportowa nie wystarcza do zrównoważenia wyprzedaży napływającej z Chicago, gdzie spadki są znacznie bardziej gwałtowne. Dzienne wahania rzędu 6,50 €/t na grudniowej serii w Paryżu odzwierciedlają ostrą walkę między siłami popytu i podaży.
Rzepak: Amerykańska presja podażowa uderzyła również w europejskie nasiona oleiste. Lutowy kontrakt 2027 zanotował najniższe zamknięcie od 27 sierpnia, spadając do poziomu 545 €/t.
Dominacja funduszy: Amerykańskie giełdy pozostają pod pełną kontrolą funduszy inwestycyjnych, które kontynuują likwidację pozycji. Wszystkie główne surowce (poza olejem sojowym) zamknęły sesję na czerwono. Główne argumenty niedźwiedzi pozostają niezmienione: brak międzynarodowej konkurencyjności amerykańskiej pszenicy i kukurydzy oraz presja żniwna w kukurydzy i soi. Ruch spadkowy napędza sam siebie, sprowadzając notowania do poziomów z ubiegłego lata.
Ignorowane raporty i pakiety wsparcia: Rynek całkowicie zignorował opublikowany w poniedziałek wieczorem raport USDA Crop Progress, pokazujący opóźnienia w zasiewach i zbiorach, ze względu na sprzyjającą, suchą prognozę pogody na cały tydzień. Inwestorzy zignorowali także informację o nowej, dużej sprzedaży 612 000 ton amerykańskiej soi do Chin. Z kolei ogłoszony przez rząd USA pakiet 8 miliardów dolarów pomocy dla rolników (będący odpowiedzią na wysokie ceny oleju napędowego) jest przez rynek odbierany głównie jako zachęta do intensyfikacji jesiennych zasiewów pszenicy.
Kanadyjska Canola i Soja: Ceny kanadyjskiej canoli na giełdzie w Winnipeg wyraźnie przełamały próg 800 CAD/t, a kontrakt na soję w Chicago wcześniej stracił kluczowe wsparcie na poziomie 12,80 USD/bu.
| Towar / Giełda | Kierunek / Zmiana | Kluczowy poziom | Kontekst rynkowy |
| Kukurydza (MATIF) | Wzrost / Stabilna | ok. 300 €/t (Lis 26) | Odosobniona siła, rekordowe premie krajowe |
| Kukurydza (CBOT) | Spadek (-5c) | 4,62 USD/bu (9-tyg. minimum) | Presja ze strony sprawnie postępujących żniw w USA |
| Pszenica (MATIF / Euronext) | Spadek (-2 €/t do -6,5 €/t) | 241,50 €/t (Gru 26) | Presja importowa i napływ sygnałów z USA |
| Pszenica (CBOT) | Spadek (-12,5c) | 6,42 3/4 USD/bu (9-tyg. minimum) | Słaba konkurencyjność eksportowa USA |
| Rzepak / Canola | Spadek (MATIF: 545 €/t / Winnipeg: <800 CAD/t) | Najniższe poziomy od sierpnia | Amerykańska presja żniwna i słabość kompleksu oleistego |
Andrzej Bąk - eWGT
