Ostatnia sesja lipca (31.07.2026 r.) przyniosła wyraźną przewagę strony podażowej na światowych giełdach towarowych. Długoterminowe maksima z III tygodnia lipca sprowokowały fali sprzedaży ze strony producentów (hedging), a zamknięcie miesiąca skłoniło fundusze spekulacyjne do masowej realizacji zysków. Sygnały spadkowe z Chicago oraz napływ surowca z trwających w Europie żniw przeważyły nad czynnikami pro-wzrostowymi (osłabienie dolara i skok cen ropy naftowej).
Piątkowe zamknięcie i bilans tygodnia:
Sektor oleisty: Unijny rzepak na MATIF był liderem spadków, tracąc w skali tygodnia -6,9% (-37,75 EUR/t) i zamykając się na poziomie 513,00 EUR/t. Kanadyjska canola w Winnipeg spadła o -6,8%.
Kompleks zbóż na MATIF: Pszenica oddała premię geopolityczną, spadając tygodniowo o -4,3% (-10,00 EUR/t) do 222,75 EUR/t. Kukurydza potaniała o -4,7% (-12,00 EUR/t) do 242,75 EUR/t.
Parkiet w Chicago (CBOT): Silna redukcja długich pozycji przez fundusze sprowadziła w skali tygodnia soję o -6,2%, pszenicę SRW o -5,9% oraz kukurydzę o -5,1%.
Perspektywa 30 dni oraz 12 miesięcy:
Mimo mocnej korekty w ostatnich dniach, bilans miesięczny zbóż pozostaje dodatni – pszenica na MATIF zyskuje w ujęciu 30-dniowym +10,3%, a kukurydza +7,6%. Rzepak po tygodniowym zjeździe wyzerował lipcowy bilans (0,0%).
W ujęciu rocznym (12 miesięcy) wszystkie kluczowe kontrakty utrzymują silne dwucyfrowe wzrosty: kukurydza MATIF (+24,6%), pszenica CBOT (+21,9%), soja CBOT (+21,7%), pszenica MATIF (+13,5%) oraz rzepak MATIF (+12,1%).
Otoczenie makroekonomiczne:
Kurs EUR/USD wzrósł w skali tygodnia o +1,4% do poziomu 1,1529, co ograniczało konkurencyjność unijnego ziarna w eksportowych przetargach globalnych.
Andrzej Bąk - eWGT
