Środowa sesja na światowych giełdach towarowych przyniosła techniczne uspokojenie i zatrzymanie fali głębokich spadków. Choć w ciągu dnia doniesienia o odwetowych atakach Iranu windowały ceny ropy, wspierając sektor oleistych, to wieczorny bilans zamknął się pod znakiem zmęczenia bliskowschodnimi nagłówkami. Do głosu doszła poprawiająca się pogoda w Europie oraz szybki postęp żniw w USA. W efekcie, po wcześniejszych próbach silniejszego odbicia, ceny zbóż pod koniec dnia oddały część zysków, udanie jednak broniąc kluczowych poziomów wsparcia. Wyjątkiem pozostał unijny rzepak, który utrzymał mocne wzrosty dzięki wysokim notowaniom ropy naftowej.
Na paryskim parkiecie surowcom rolnym udało się ostatecznie położyć kres fali głębokich spadków, oszczędzając kluczowe linie obrony. Chociaż dobre perspektywy produkcyjne na półkuli północnej i korzystniejsza pogoda skłoniły fundusze do likwidacji długich pozycji, najważniejsze techniczne i psychologiczne wsparcia zostały uratowane:
Pszenica (wrzesień 2026): Zamknęła środę na poziomie 203,25 EUR/t, odbijając po zbliżeniu się do krytycznej, psychologicznej bariery 200 EUR/t. Mimo że francuskie ziarno pozostaje konkurencyjne cenowo, eksporterzy ze Starego Kontynentu wciąż z trudem walczą o zlecenia na zdominowanej przez globalną konkurencję scenie międzynarodowej. Duże wolumeny wciąż dostępne u kluczowych światowych dostawców zaspokajają bieżący popyt.
Kukurydza (listopad 2026): Zakończyła dzień na poziomie 207,25 EUR/t, trwale stabilizując się powyżej szerokiej strefy psychologicznej, która dla kontraktów unijnych wynosi 215 EUR/t.
Rzepak (sierpień 2026): Wykonał najsilniejszy ruch obronny, odbijając zdecydowanie od rejonu 520 EUR/t i zamykając się ostatecznie na poziomie 528,00 EUR/t. Dynamiczny wzrost o 7,25 EUR/t (wobec 525,50 EUR/t notowanych jeszcze w południe) to bezpośredni skutek rajdu cen ropy naftowej. Ponowna eskalacja na Bliskim Wschodzie (irańskie ataki odwetowe na bazy wojskowe USA) podbiła ceny ropy o około 2%, a sektor biodiesla błyskawicznie przejął tę premię ryzyka, ciągnąc w górę ceny nasion bogatych w olej. Wzrosty rzepaku zdołały zneutralizować nawet niedźwiedzi raport MPOB z Malezji, który wykazał gwałtowny spadek eksportu i przyrost zapasów oleju palmowego.
Analitycy Argus Media rozpoczęli swoją tradycyjną trasę po francuskich regionach rolniczych (tzw. crop tour) w celu oszacowania zbiorów w kraju, w którym stan upraw jest w tym roku wyjątkowo niejednorodny. Inicjatywa ta ma miejsce tuż po analogicznych analizach w Rumunii, gdzie z kolei potencjał plonowania zbóż ocenia się jako dobry.
Tymczasem tuż przed publikacją WASDE giełda w Rosario (Rosario Board of Trade) mocno zrewidowała swoje prognozy dla Ameryki Południowej. Szacunki produkcji pszenicy w Argentynie zostały podniesione do 20 mln ton (wobec wcześniejszych przewidywań na poziomie 18–19 mln ton). Analitycy zastrzegają jednak, że kluczowy dla ostatecznego zweryfikowania tych wolumenów będzie przebieg pogody w nadchodzących miesiącach.
W Chicago inwestorzy z czasem zaczęli ignorować doniesienia wojenne, uznając, że konflikt nie wpływa bezpośrednio na fizyczną podaż ziarna. Handlowcy wrócili do standardowych, sezonowych parametrów pogodowych i bilansowych.
Pszenica (lipiec 2026): Zamknęła środę na poziomie 5,87 USD/buszel, odnotowując minimalne odbicie względem wtorkowego zamknięcia, które wynosiło 5,85 USD/bu. Są to rejony praktycznie najniższe od kwietnia (blisko 80 centów poniżej majowego szczytu). Rynek z jednej strony obciążony jest presją szybko postępujących zbiorów w USA – według najnowszego raportu USDA żniwa ukończono już w 11% (aż o 5 punktów procentowych szybciej niż średnia pięcioletnia). Z drugiej strony głębsze spadki blokują mapy pogody dla Środkowego Zachodu zapowiadające ulewy (ryzyko pogorszenia jakości ziarna) oraz dramatyczny stan amerykańskiej pszenicy ozimej – ocena „dobra do doskonałej” spadła do zaledwie 25% (wobec 54% rok temu).
Kukurydza (lipiec 2026): Osunęła się na zamknięciu do poziomu 4,19 USD/buszel, tracąc skromne zyski z wtorkowego wieczoru, gdy kosztowała 4,20 USD/bu. Ceny znalazły się pod presją doskonałej pogody i stabilnych ocen stanu upraw letnich w USA, które radzą sobie całkiem dobrze na poziomie 67% ocen dobrych/doskonałych. Spadki amortyzował popołudniowy komunikat USDA o prywatnej sprzedaży 120 000 ton kukurydzy do nieujawnionych odbiorców.
Lipcowy kontrakt na soję na CBoT zamknął środę na poziomie 11,23 USD/buszel, odrabiając straty z wtorkowego zamknięcia, kiedy spadł do 11,14 USD/bu. Śruta osiągnęła 301,90 USD/buszel, a olej sojowy wzrósł do 75,33 USD/funt.
To techniczne odbicie oraz rosnący popyt na biopaliwa, wspierany przez administrację rządową podnoszącą kwoty dla rafinerii, maskują jednak strukturalny problem popytowy. Najnowszy raport USDA obniżył kondycję amerykańskiej soi o 1 punkt procentowy do 65%. Ponadto na rynku rośnie sceptycyzm wobec obietnic Białego Domu, według których Pekin miałby kupować amerykańskie produkty rolne o wartości co najmniej 17 mld dolarów rocznie w latach 2026–2028. Inwestorzy wątpią, by Chiny wywiązały się z tych deklaracji, zwłaszcza że giełda w Rosario podniosła właśnie swoje szacunki produkcji argentyńskiej soi dla obecnego sezonu do poziomu 51,5 mln ton. Do jesieni uwaga Pekinu pozostanie skupiona na tańszych dostawach z Ameryki Południowej.
Środowa sesja przyniosła techniczne uspokojenie i zatrzymanie fali wyprzedaży (krwotoku) na giełdach. Wojenna premia za ryzyko wokół Iranu zaczyna jednak szybko powszednieć, ustępując miejsca chłodnej analizie bilansów i doskonałej pogodzie na półkuli północnej. Dzisiejszy raport WASDE pokaże, czy USDA zdecyduje się uwzględnić wyższe szacunki produkcji pszenicy i soi w Argentynie. Jeśli globalne zapasy nie zostaną drastycznie skorygowane w dół, presja sezonowa i likwidacja pozycji przez fundusze mogą ponownie zepchnąć pszenicę na MATIF poniżej granicy 200 EUR/t.
Andrzej Bąk - e-WGT
