Wstęp: Pod koniec maja na globalnych giełdach towarowych doszło do fali wyprzedaży, która zepchnęła pod kreskę dotychczasowe, wielotygodniowe wzrosty. Zamknięcie miesiąca na parkietach w Paryżu i Chicago zdominowane zostało przez kapitał spekulacyjny. Inwestorzy instytucjonalni przystąpili do masowej realizacji zysków (profit-taking), wykorzystując uspokojenie nastrojów w rejonie Zatoki Perskiej, tąpnięcie cen ropy naftowej w Nowym Jorku oraz brak nowych impulsów pogodowych w kluczowych regionach produkcyjnych.
Piątkowa sesja (29 maja 2026 r.) obnażyła podatność kontraktów terminowych na nagłe zmiany nastrojów makroekonomicznych:
Pszenica (MATIF): Wrześniowy kontrakt terminowy stracił w piątek -2,75 EUR/t, fiksując cenę na poziomie 207,50 EUR/t. Z technicznego punktu widzenia paryski parkiet przetestował najniższe poziomy od 8 maja, a majowy bilans zamknął się stratą rzędu -4,5%.
Pszenica (CBoT): W Chicago, które dotychczas przewodziło wzrostom (najbardziej byczy rynek), fundusze zagrały krótką sprzedaż, co przeceniło kontrakty o 10–13 centów/buszel na jednej sesji. Miesięczny spadek amerykańskiej pszenicy sięgnął -6,5%.
Kukurydza (MATIF/CBoT): W Paryżu wyceny zbliżyły się do poziomu 211,75 EUR/t (-2,0% m/m). Ruch ten był potęgowany przez rolowanie i zamykanie pozycji na wygasającym w najbliższy piątek (5 czerwca) kontrakcie czerwcowym. W Chicago kukurydza zamknęła się na poziomie 175,83 USD/t (-6,5% w maju), choć przed głębszym spadkiem broniły ją wciąż solidne, bieżące raporty eksportowe.
Soja i oleiste (CBoT): Amerykańska soja straciła w piątek 7,75 centa, kończąc miesiąc na poziomie 436,25 USD/t (-0,9% m/m). Spadek cen oleju sojowego, podyktowany zjazdem cen ropy naftowej do poziomu 86 USD/baryłkę w Nowym Jorku, zmusił fundusze do redukcji długich pozycji, mimo relatywnie mocnego rynku bazowego.
Rzepak (MATIF): Kontrakt sierpniowy stracił symboliczne 2,5 EUR/t, osiadając na 524,50 EUR/t. Sektor olejów roślinnych w Europie wykazuje najwyższą relatywną siłę – w skali 30 dni rzepak obronił minimalny plus (+0,5%) ze względu na napiętą sytuację podażową na rynku fizycznym.
Mimo majowej korekty technicznej, analiza długoterminowa (12-miesięczna) wskazuje, że rynek fizyczny wchodzi w nowy sezon z wyższej bazy cenowej niż rok temu:
Soja (+12,8% r/r): Wysoki popyt przetwórczy w ujęciu rocznym utrzymuje wyceny na stabilnym poziomie, blokując trwałe załamanie trendu.
Rzepak (+11,0% r/r): Wzrost o blisko 52 EUR/t w skali roku odzwierciedla obawy o deficyt nasion w UE.
Kukurydza MATIF (+11,0% r/r): Droższa o 21 EUR/t niż w analogicznym okresie ubiegłego roku. Rynek uwzględnia decyzję Komisji Europejskiej o redukcji prognoz zbiorów o 800 tys. ton z powodu przymrozków i konieczność zbilansowania rynku importem rzędu 19 mln ton.
Pszenica MATIF (+2,7% r/r) i CBoT (+14,3% r/r): Roczne plusy odzwierciedlają zakłócenia produkcyjne i korekty globalnych zapasów końcowych, raportowane m.in. przez USDA WASDE.
Dla graczy rynkowych kluczowym czynnikiem hamującym dalsze wzrosty okazały się najnowsze raporty agencji rolniczych:
Dane eksportowe USDA (USA): Raport pokazał techniczną anomalie na rynku pszenicy. Na stary sezon (2025/26) odnotowano potężną ujemną sprzedaż netto na poziomie -807 000 ton (wynik anulacji kontraktów). Zostało to jednak zrównoważone agresywnym wejściem w nowy sezon (2026/27) z wynikiem +1,6 mln ton. Kukurydza utrzymała stabilne tempo (1,015 mln t stary sezon / 618 tys. t nowy).
Raport FranceAgriMer (Francja): Brak premii za ryzyko pogodowe w Europie. Stan unijnej pszenicy miękkiej oceniono w 78% jako „dobry do doskonałego”. To wynik znacznie lepszy niż przed rokiem (70%) i powyżej średniej 5-letniej (71%), co ułatwiło funduszom decyzję o zamykaniu pozycji długich.
Nałożenie się deeskalacji napięcia wokół blokady Cieśniny Ormuz (gra pod pokój obniżająca ceny ropy do 86 USD) z końcem miesiąca pokazało, że giełdy towarowe żyją obecnie płynnością finansową, a nie tylko sytuacją na polach.
W dłuższej perspektywie majowy raport USDA WASDE (zakładający spadek globalnych zapasów zbóż o 27 mln ton) powinien stanowić długoterminowe wsparcie dla cen. Jednak w krótkim horyzoncie czasowym, unijny eksport pszenicy (szacowany przez KE na 29,6 mln ton) zderzy się z dobrą produkcją w Afryce Północnej. Spadek potrzeb importowych Maroka czy Algierii zmusi eksporterów z UE do ostrej, agresywnej konkurencji cenowej na rynkach światowych.
Dla traderów i inwestorów kluczowe będą najbliższe tygodnie – ostateczną wycenę nowego ziarna zweryfikuje realna presja podażowa ze strony fizycznego towaru, a nie wczesne szacunki bilansowe.
Andrzej Bąk
