Giełdy towarowe w tygodniu od 11 do 15 maja 2026 roku znalazły się w kleszczach skrajnych impulsów fundamentalnych i makroekonomicznych. Inwestorzy na rynkach zbóż i oleistych musieli w krótkim czasie przetrawić zarówno głębokie korekty prognoz bilansowych USDA, jak i gwałtowne przetasowania na rynku walutowym oraz surowców energetycznych.
Początek tygodnia należał jednoznacznie do strony popytowej, a impulsem do silnego wybicia stał się majowy raport Departamentu Rolnictwa USA (WASDE) opublikowany we wtorek, 12 maja. Dane okazały się dużym zaskoczeniem, prognozując globalny deficyt pszenicy w nowym sezonie (światowa produkcja na poziomie 819,1 mln ton przy konsumpcji rzędu 823,2 mln ton).
Najsilniejszą reakcję odnotowano w Chicago, gdzie kontrakt na pszenicę SRW (ZWN26) wzrósł we wtorek o maksymalny limit dzienny (+7,10%), osiągając poziom 679'0 ct/bu (najwyżej od blisko dwóch lat). Na paryskim MATIF-ie kontrakt wrześniowy zamknął ten dzień na poziomie 216,50 EUR/t. Rynek zareagował na drastyczne skurczenie areału zbiorów w USA o 4,3 mln akrów r/r oraz fatalne prognozy plonów w stanie Kansas, potwierdzone przez prestiżowy przegląd pól Wheat Quality Council.
W drugiej połowie tygodnia nastroje za oceanem uległy jednak diametralnej zmianie, a giełda w Chicago oddała wypracowane zyski. Kluczową rolę odegrały czynniki makroekonomiczne. Brak dyplomatycznego przełomu na linii Waszyngton-Teheran utrzymał wysoką premię ryzyka na rynku energii, wypychając ropę Brent powyżej 109 USD/bbl, a WTI powyżej 105 USD/bbl.
Wzrost cen paliw podsycił obawy inflacyjne w Stanach Zjednoczonych, co wywołało presję na jastrzębią reakcję Rezerwy Federalnej i kolejne podwyżki stóp procentowych. W efekcie indeks dolara gwałtownie wzrósł, spychając kurs EUR/USD w okolice 1,16 (najniżej od początku kwietnia). Silna waluta uderzyła w konkurencyjność amerykańskiego eksportu i sprowokowała fundusze hedgingowe do masowej likwidacji długich pozycji (relief selling).
Presję na spadki pogłębiło rozczarowanie brakiem twardych deklaracji handlowych po wizycie Donalda Trumpa w Pekinie oraz nowe szacunki brazylijskiej agencji Conab, która podniosła prognozę zbiorów soi w Brazylii do rekordowych 180 milionów ton. Sentyment w Chicago uległ poprawie dopiero po piątkowym zamknięciu, kiedy Biały Dom ogłosił zobowiązanie Chin do zakupu amerykańskich produktów rolnych o wartości 17 mld USD do 2028 roku.
Europejski parkiet reagował na popołudniowe tąpnięcie z Chicago z wyraźnym oporem. Choć ostatecznie w piątkowy wieczór wrześniowy kontrakt na pszenicę osunął się do 209,75 EUR/t (-1,76% na sesji), to w ujęciu całego tygodnia MATIF obronił plusa (+1,7%). Poduszką bezpieczeństwa dla unijnego eksportu okazało się wspomniane osłabienie euro wobec dolara, które poprawiło pozycję konkurencyjną europejskiego ziarna na rynkach trzecich.
Zupełnie inną ścieżką podążył sektor oleistych. Rzepak na MATIF (kontrakt sierpniowy XRQ26) skutecznie odciął się od spadkowego trendu na rynku zbóż. Mimo niedźwiedzich sygnałów z Ameryki Południowej dotyczących podaży soi, rzepak wykorzystał bezpośrednie powiązanie z drożejącym kompleksem paliwowym oraz poranne odbicie cen oleju palmowego w Malezji. W piątek kontrakt sierpniowy zyskał 1,11% (+5,75 EUR), kończąc tydzień na poziomie 522,75 EUR/t, co w skali całego tygodnia dało wyraźny wzrost o +2,2%.
Andrzej Bąk
Źródło cen: Euronext-Paryż, CBoT
