Kwiecień 2026 roku przynosi rolnikom i handlowcom wyjątkowo złożony obraz sytuacji rynkowej. Z jednej strony, najnowsze dane FAO-AMIS potwierdzają, że świat dysponuje potężnymi zapasami ziarna, co w normalnych warunkach wspierałoby dalsze spadki. Z drugiej strony, rolnictwo stało się zakładnikiem sytuacji w Cieśninie Ormuz – szok energetyczny i logistyczny sprawia, że koszty produkcji i transportu utrzymymywały notowania na sztucznie zawyżonym poziomie. Wejdziemy w nowy sezon 2026/27 z rynkiem „dwóch prędkości”: rekordowej dostępności towaru oraz ekstremalnie wysokich ryzyk kosztowych i pogodowych.
W marcu Indeks Cen Zbóż FAO wykazał zróżnicowane tendencje, co odzwierciedla walkę fundamentów z geopolityką. Podczas gdy notowania pszenicy i kukurydzy nieznacznie drgnęły w górę pod wpływem napięć na Bliskim Wschodzie i obaw o drożejącą logistykę, globalny indeks pozostaje pod silną presją spadkową generowaną przez rekordową podaż. Warto zauważyć, że ceny ryżu w marcu spadły, a ceny soi uległy zmiękczeniu, co potwierdza, że ogromna ilość towaru fizycznego zaczyna przeważać nad obawami o charakterze politycznym.
Globalny bilans został skorygowany w górę, co przekłada się na bardzo wysokie stany magazynowe u kluczowych eksporterów. Poniżej kluczowe zmiany w zapasach końcowych rok do roku (r/r):
Pszenica: Zapasy wzrosły do 316,1 mln ton (+15,7 mln t r/r). Zwiększona podaż z Azji Środkowej oraz stabilna produkcja w basenie Morza Czarnego z nawiązką pokrywają bieżący popyt.
Kukurydza: Tutaj nadwyżka jest najbardziej odczuwalna – zapasy końcowe skoczyły do 317,7 mln ton, co oznacza wzrost o 11% r/r. To potężny bufor bezpieczeństwa, który będzie „dusić” wzrosty cen w przypadku braku katastrof pogodowych.
Ryż i Soja (REKORD): Oba sektory notują historyczne maksima. Produkcja ryżu (563,4 mln t) oraz zapasy soi (72,7 mln t) osiągnęły poziomy nigdy wcześniej nienotowane, co stawia ceny zbóż i roślin oleistych w trudnej pozycji negocjacyjnej przed nowym zbiorem.
Dla producentów planujących zasiewy na nowy sezon, kluczowe będą trzy czynniki zewnętrzne, które mogą całkowicie zmienić obecny układ sił:
Fatalny stan upraw w USA: To obecnie największy „byczy” (wzrostowy) sygnał dla rynku. Połączenie długotrwałej suszy z ekstremalnymi mrozami w pasie upraw pszenicy ozimej w USA budzi poważne obawy o plony u jednego z kluczowych eksporterów. Jeśli amerykańskie zbiory zawiodą, globalna nadwyżka pszenicy może zostać błyskawicznie wchłonięta przez rynek.
Odblokowanie Cieśniny Hormuz: Ewentualny przełom pokojowy na Bliskim Wschodzie to scenariusz, który rolnicy muszą brać pod uwagę. Oznaczałby on natychmiastowy spadek cen energii i nawozów (mocznik). Choć poprawiłoby to marże, usunięcie „premii wojennej” mogłoby gwałtownie sprowadzić giełdowe ceny zbóż na niższe poziomy, odpowiadające realnej nadpodaży towaru.
Wstęp: Rynek między rekordową podażą a geopolitycznym niepokojem Kwiecień 2026 roku przynosi rolnikom i handlowcom wyjątkowo złożony obraz sytuacji rynkowej. Z jednej strony, najnowsze dane FAO-AMIS potwierdzają, że świat dysponuje potężnymi zapasami ziarna, co w normalnych warunkach wywołałoby głęboką korektę spadkową. Z drugiej strony, rolnictwo stało się zakładnikiem sytuacji w Cieśninie Hormuz – szok energetyczny i logistyczny sprawia, że koszty produkcji i transportu utrzymują notowania na sztucznie zawyżonym poziomie. Wchodzimy w nowy sezon 2026/27 z rynkiem „dwóch prędkości”: rekordowej dostępności towaru oraz ekstremalnie wysokich ryzyk kosztowych i pogodowych.
W marcu Indeks Cen Zbóż FAO wykazał zróżnicowane tendencje, co odzwierciedla walkę fundamentów z geopolityką. Podczas gdy notowania pszenicy i kukurydzy nieznacznie drgnęły w górę pod wpływem napięć na Bliskim Wschodzie i obaw o drożejącą logistykę, globalny indeks pozostaje pod silną presją spadkową generowaną przez rekordową podaż. Warto zauważyć, że ceny ryżu w marcu spadły, a ceny soi uległy zmiękczeniu, co potwierdza, że ogromna ilość towaru fizycznego zaczyna przeważać nad obawami o charakterze politycznym.
Globalny bilans został skorygowany w górę, co przekłada się na bardzo wysokie stany magazynowe u kluczowych eksporterów. Poniżej kluczowe zmiany w zapasach końcowych rok do roku (r/r):
Pszenica: Zapasy wzrosły do 316,1 mln ton (+15,7 mln t r/r). Zwiększona podaż z Azji Środkowej oraz stabilna produkcja w basenie Morza Czarnego z nawiązką pokrywają bieżący popyt.
Kukurydza: Tutaj nadwyżka jest najbardziej odczuwalna – zapasy końcowe skoczyły do 317,7 mln ton, co oznacza wzrost o 11% r/r. To potężny bufor bezpieczeństwa, który będzie „dusić” wzrosty cen w przypadku braku katastrof pogodowych.
Ryż i Soja (REKORD): Oba sektory notują historyczne maksima. Produkcja ryżu (563,4 mln t) oraz zapasy soi (72,7 mln t) osiągnęły poziomy nigdy wcześniej nienotowane, co stawia ceny zbóż i roślin oleistych w trudnej pozycji negocjacyjnej przed nowym zbiorem.
Dla producentów planujących zasiewy na nowy sezon, kluczowe będą trzy czynniki zewnętrzne, które mogą całkowicie zmienić obecny układ sił:
Fatalny stan upraw w USA: To obecnie największy „byczy” (wzrostowy) sygnał dla rynku. Połączenie długotrwałej suszy z ekstremalnymi mrozami w pasie upraw pszenicy ozimej w USA budzi poważne obawy o plony u jednego z kluczowych eksporterów. Jeśli amerykańskie zbiory zawiodą, globalna nadwyżka pszenicy może zostać błyskawicznie wchłonięta przez rynek.
Odblokowanie Cieśniny Hormuz: Ewentualny przełom pokojowy na Bliskim Wschodzie to scenariusz, który rolnicy muszą brać pod uwagę. Oznaczałby on natychmiastowy spadek cen energii i nawozów (mocznik). Choć poprawiłoby to marże, usunięcie „premii wojennej” mogłoby gwałtownie sprowadzić giełdowe ceny zbóż na niższe poziomy, odpowiadające realnej nadpodaży towaru.
Zagrożenie El Niño: Prawdopodobieństwo wystąpienia tego zjawiska szacuje się na 83% pod koniec 2026 roku. Potencjalne susze w Australii i Azji Południowo-Wschodniej mogą drastycznie zmienić optymistyczne prognozy produkcji ryżu i pszenicy w tamtych regionach.
Rynek znajduje się w punkcie zwrotnym. Z jednej strony rekordowe zapasy kukurydzy i soi sugerują konieczność szybkiej sprzedaży. Z drugiej – fatalny stan pszenicy w USA i ryzyka pogodowe dają nadzieję na odbicie. Dla polskiego rolnika kluczem do sukcesu w sezonie 2026/27 będzie elastyczność w zakupach środków produkcji. Jeśli stabilizacja na Bliskim Wschodzie obniży ceny nawozów i paliw, będzie to najważniejszy moment na zabezpieczenie rentowności, gdyż przy obecnych rekordach podaży na świecie, tylko drastyczne obniżenie kosztów pozwoli utrzymać opłacalność gospodarstw.
Zagrożenie El Niño: Prawdopodobieństwo wystąpienia tego zjawiska szacuje się na 83% pod koniec 2026 roku. Potencjalne susze w Australii i Azji Południowo-Wschodniej mogą drastycznie zmienić optymistyczne prognozy produkcji ryżu i pszenicy w tamtych regionach.
Rynek znajduje się w punkcie zwrotnym. Z jednej strony rekordowe zapasy kukurydzy i soi sugerują konieczność szybkiej sprzedaży. Z drugiej – fatalny stan pszenicy w USA i ryzyka pogodowe dają nadzieję na odbicie. Dla polskiego rolnika kluczem do sukcesu w sezonie 2026/27 będzie elastyczność w zakupach środków produkcji. Jeśli stabilizacja na Bliskim Wschodzie obniży ceny nawozów i paliw, będzie to najważniejszy moment na zabezpieczenie rentowności, gdyż przy obecnych rekordach podaży na świecie, tylko drastyczne obniżenie kosztów pozwoli utrzymać opłacalność gospodarstw.
Andrzej Bąk
Źródło: FAO
