Najnowszy raport Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) przynosi istotne aktualizacje dla globalnego bilansu zbóż w sezonie 2025/26. Korekta prognoz w górę to sygnał, że mimo lokalnych zawirowań pogodowych, globalna podaż ziarna pozostaje na rekordowo wysokim poziomie, co bezpośrednio determinuje nastroje na giełdach MATIF i CBOT.
Głównym motorem rewizji danych jest podniesienie szacunków światowej produkcji zbóż ogółem. Według ekspertów FAO, globalne zbiory w bieżącym cyklu wyniosą 2 851 mln ton, co oznacza wzrost o 1,1% w stosunku do ubiegłego roku.
Pszenica: Prognozy utrzymują się na stabilnym poziomie (ok. 797 mln ton), przy czym lepsze od oczekiwań zbiory w Kanadzie i Rosji zrównoważyły deficyty raportowane w Unii Europejskiej (głównie we Francji i Niemczech).
Kukurydza: To tutaj odnotowano największą korektę in plus. Sprzyjająca aura w pasie kukurydzianym USA oraz stabilne perspektywy dla Brazylii i Argentyny pozwalają szacować globalną produkcję na poziomie przekraczającym 1 220 mln ton.
Mimo rosnącej konsumpcji, tempo wzrostu produkcji pozostaje wyższe, co przekłada się na dalszą odbudowę światowych rezerw.
Wykorzystanie: Globalne zużycie zbóż wzrośnie o 0,8% r/r, napędzane głównie przez sektor paszowy (kukurydza i jęczmień) oraz przemysł spożywczy w Azji.
Zapasy końcowe: FAO podniosło prognozę zapasów do poziomu 895 mln ton. Kluczowy wskaźnik zapasy/zużycie (stocks-to-use ratio) osiągnął poziom 31,7%, co jest najwyższym wynikiem od trzech sezonów. Tak wysoki wskaźnik ogranicza pole do gwałtownych, spekulacyjnych wzrostów cen w krótkim terminie.
W przeciwieństwie do rosnącej produkcji, globalny obrót handlowy może ulec lekkiemu skurczeniu (o 1,5% r/r). Wynika to z:
Większej samowystarczalności krajów azjatyckich.
Zmniejszonego importu kukurydzy przez Chiny.
Wysokiej podaży wewnętrznej w krajach będących tradycyjnymi importerami.
Zaktualizowany raport FAO potwierdza, że rynek zbóż znajduje się w fazie silnych fundamentów podażowych. Dla polskich producentów i handlowców oznacza to kontynuację silnej konkurencji na rynkach eksportowych, zwłaszcza w obliczu taniejącej kukurydzy z obu Ameryk. Podażowa presja na ceny pszenicy na MATIF może zostać zrównoważona jedynie przez ewentualne pogorszenie kondycji zasiewów wiosennych w Europie lub eskalację ryzyk geopolitycznych.
Andrzej Bąk
Źródło: FAO
