Miniony tydzień na giełdach towarowych (2–6 lutego 2026 r.) upłynął pod znakiem gwałtownego rozwarstwienia nastrojów. Podczas gdy sektor oleistych świętuje wielomiesięczne maksima, rynek zbóż oddaje zyski, wracając do twardych fundamentów rekordowej podaży.
Początek lutego przyniósł chwilowy niepokój o kondycję ozimin w basenie Morza Czarnego. Jednak wraz z zapowiedziami odwilży na Ukrainie i w Rosji, inwestorzy błyskawicznie przystąpili do wyprzedaży kontraktów.
Powrót do fundamentów: Rynek ponownie skupił się na rekordowej podaży zbóż na świecie. Kluczowe znaczenie mają doniesienia z Półkuli Południowej – rekordowe zbiory w Australii oraz podniesienie prognoz produkcji kukurydzy w Argentynie do poziomu 57 mln ton.
MATIF: Pszenica w Paryżu spadła w skali tygodnia o 2,2%, zamykając sesję na poziomie 190,00 EUR/t.
Kompleks oleistych pozostaje w silnym trendzie wzrostowym, napędzanym sygnałami płynącej z Waszyngtonu i Pekinu.
Obietnice Chin: Deklaracja zwiększenia zakupów amerykańskiej soi do 20 mln ton stała się paliwem dla giełdy w Chicago.
Efekt Trumpa: Zapowiedzi nowej administracji USA dotyczące wsparcia dla krajowego sektora biopaliw wywindowały ceny rzepaku.
Giełda: Rzepak na MATIF zyskał w tygodniu aż 15 EUR, kończąc na poziomie 487,75 EUR/t (+3,2%). Jedynym hamulcem pozostają rekordowe prognozy dla soi z Brazylii (177,6 mln ton).
Dla polskich eksporterów kluczowym (i niekorzystnym) czynnikiem było umocnienie walut lokalnych względem dolara.
Relacje walutowe: Umocnienie euro względem dolara (EUR/USD 1,18) drastycznie obniża konkurencyjność unijnego ziarna na rynkach trzecich.
Złoty pręży muskuły: Polska waluta umocniła się do obu głównych walut – dolar spadł do 3,56 PLN, a euro do 4,21 PLN. Przy spadkach na MATIF, taka konfiguracja walutowa mrozi ceny w portach i zniechęca do handlu.
Andrzej Bąk
