Poparcie Włoch otwiera drogę do podpisania umowy z Mercosur

Piątek, 9 stycznia 2026 r., zapisze się jako data zwrotna w europejskiej polityce handlowej. Mimo silnego oporu Polski i Francji, mniejszość blokująca umowę z Mercosur ostatecznie upadła. Decydujący głos oddały Włochy, które po uzyskaniu dodatkowych gwarancji ochronnych zdecydowały się poprzeć porozumienie. Oficjalne podpisanie dokumentów zaplanowano na 17 stycznia w Paragwaju.

Głosowanie w COREPER: Polska w obozie sprzeciwu

Podczas dzisiejszego posiedzenia ambasadorów państw członkowskich (COREPER), większość kwalifikowana opowiedziała się za przyjęciem porozumienia handlowego z blokiem państw Ameryki Południowej (Brazylia, Argentyna, Paragwaj, Urugwaj).

  • Przeciw głosowały: Polska, Francja, Irlandia, Węgry oraz Austria.

  • Wstrzymała się: Belgia.

  • Kluczowy zwrot: Włochy, które jeszcze w grudniu blokowały proces, tym razem zagłosowały „za”. Premier Giorgia Meloni argumentowała, że wynegocjowane w ostatniej chwili obniżenie progu uruchamiania klauzuli ochronnej (z 8% do 5%) oraz dodatkowe fundusze na wsparcie obszarów wiejskich są wystarczającym zabezpieczeniem dla narodowych interesów.

Mechanizm „rozdzielenia” (Split) i tymczasowe stosowanie

Dla uczestników rynku towarowego kluczowy jest sposób wdrożenia umowy. Komisja Europejska przeforsowała tzw. procedurę split, dzieląc porozumienie na część handlową i polityczną:

  1. Część handlowa (iTA): Traktowana jako wyłączna kompetencja UE, nie wymaga ratyfikacji przez parlamenty krajowe (np. polski Sejm).

  2. Tymczasowe obowiązywanie: Po podpisaniu umowy (17 stycznia) i zatwierdzeniu jej przez Parlament Europejski (spodziewane w I połowie 2026 r.), cła i kontyngenty wejdą w życie natychmiastowo. Oznacza to, że rynek unijny zostanie otwarty na produkty z Mercosur, zanim państwa członkowskie zakończą pełny proces ratyfikacji.


Bilans zysków i strat dla rynków towarowych

Zatwierdzenie umowy radykalnie zmienia warunki konkurencyjności w kilku kluczowych sektorach:

Zagrożone sektory Agro (Polska i Francja):

  • Wołowina: Bezcłowy kontyngent 99 tys. ton mięsa o wysokiej jakości.

  • Drób: Kontyngent 180 tys. ton, co stanowi bezpośrednie wyzwanie dla Polski – lidera produkcji w UE.

  • Cukier: Preferencyjny dostęp dla 190 tys. ton cukru trzcinowego.

  • Etanol: Znaczne ułatwienia w imporcie, zagrażające europejskiemu sektorowi biopaliw.

Sektory zyskujące (Głównie Niemcy, Włochy, Hiszpania):

  • Motoryzacja: Stopniowe zniesienie 35-procentowych ceł na samochody i części.

  • Maszyny i urządzenia: Ułatwienia dla eksportu technologii przemysłowych i rolniczych.

  • Chemia i Farmacja: Polska, jako istotny producent leków i kosmetyków, może skorzystać na łatwiejszym dostępie do 260 mln konsumentów w Ameryce Płd.

  • Oznaczenia geograficzne: Ochrona 357 europejskich nazw produktów regionalnych (np. sery, wędliny).


Co dalej? Kalendarz rynkowy

  • 17 stycznia 2026: Uroczyste podpisanie umowy w Paragwaju przez Ursulę von der Leyen.

  • Wiosna 2026: Głosowanie w Parlamencie Europejskim (INTA Committee).

  • II kwartał 2026: Możliwe wejście w życie części handlowej na zasadzie tymczasowej.

Rząd Polski zapowiada, że mimo przegranego głosowania w Radzie, będzie walczył o maksymalne uszczelnienie klauzul lustrzanych (wymóg stosowania tych samych norm środowiskowych przez producentów z Mercosur) oraz o system rekompensat dla najbardziej dotkniętych branż.

 

Andrzej Bąk